DOROTA PIOTROWSKA

Perkusistka jazzowa pochodząca z Lubina, jedna z najbardziej wyrazistych polskich artystek swojego pokolenia, aktywna na styku europejskiej i nowojorskiej areny jazzowej. Od 2018 roku mieszka na stałe w Polsce, wcześniej spędziła osiem lat, działając w kręgach środowiska jazzowego w Nowym Jorku. Jej autorski zespół tworzy międzynarodowy kolektyw muzyków, w którym neo-bop spotyka się z wpływami muzyki latynoskiej, a inspiracje tańcem i literaturą przenikają język improwizacji.

Muzyczną edukację rozpoczęła w wieku siedmiu lat od nauki gry na fortepianie. Przełomowym momentem stało się jednak przypadkowe jam session w czasach licealnych, kiedy po raz pierwszy zasiadła za perkusją. To doświadczenie okazało się odkryciem jej „wewnętrznego głosu” i wyznaczyło dalszą drogę artystyczną. Równolegle do rozwoju muzycznego, Dorota ukończyła studia na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie w 2006 roku uzyskała tytuł licencjata filologii romańskiej – wykształcenie to, jak sama podkreśla, ukształtowało jej zdolność narracyjnego myślenia
i opowiadania historii poprzez muzykę.

Jeszcze w trakcie studiów koncertowała z kubańskim zespołem Omni Con Ire, łącząc działalność sceniczną z nauką. Po ich ukończeniu zdecydowała się w pełni poświęcić jazzowi i rozpoczęła naukę w Conservatorium van Amsterdam, gdzie zetknęła się z twórczością Ralpha Petersona. Pod wpływem jego osobowości i podziwu dla zakorzenionej w tradycji jazzowej wiedzy, podjęła decyzję o dalszych studiach w Groningen w Holandii, pod bezpośrednim kierunkiem artysty. Peterson stał się dla niej kluczowym mentorem artystycznym i życiowym. Krótki pobyt w Nowym Jorku zaowocował przyjęciem do programu wymiany na Long Island University, a następnie kontynuacją edukacji w The New School for Jazz and Contemporary Music, którą ukończyła w 2012 roku, specjalizując się w grze na perkusji jazzowej.

Równolegle Dorota rozwijała zainteresowania międzynarodowe i społeczne. W 2015 roku ukończyła studia magisterskie z zakresu stosunków międzynarodowych w Colin Powell School for Civic and Global Leadership w Nowym Jorku. Odbyła staż w Sekretariacie Organizacji Narodów Zjednoczonych, pracując przy misjach pokojowych w Afryce Zachodniej, a obecnie łączy działalność artystyczną
z pracą na rzecz poprawy jakości powietrza na świecie dla organizacji Air Quality Asia. W 2016 roku założyła w Polsce autorski program edukacyjny New York Jazz Masters, pełniąc funkcję dyrektorki artystycznej międzynarodowych warsztatów, które dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury
i Dziedzictwa Narodowego odbyły się trzykrotnie.

Podczas pobytu za granicą Piotrowska zdobywała intensywne doświadczenie sceniczne. Występowała m.in. z trębaczką Saskią Laroo, była uczennicą Nasheeta Waitsa, którego wsparcie odegrało kluczową rolę w jej decyzji o rozwoju kariery w USA. Od momentu przyjazdu do Nowego Jorku w 2010 roku, koncertowała m.in. w Carnegie Hall z kompozytorem Bobem Chilcottem oraz w Avery Fisher Hall (Lincoln Center) u boku Willa Todda pod dyrekcją Eleny Sharkovej. Współpracowała z czołowymi muzykami nowojorskiej sceny jazzowej, takimi jak: Jeremy Pelt, Lonnie Plaxico, Dave Binney, Mike Rodriguez, Benito Gonzalez, Joe Sanders czy bracia Curtis. Występowała również w legendarnych klubach jazzowych: Smalls, Iridium, Zinc Bar i Lenox Lounge.

W 2015 roku rozpoczęła współpracę z ikoną polskiej muzyki soulowej Ewą Urygą. W 2019 roku, wspólnie z Zaccaiem i Luquesem Curtisem, zarejestrowała koncert wydany rok później jako album Mahalia Jackson in Memoriam. W 2024 roku ukazała się płyta Between Voice and Bass, nagrana z Ewą Urygą i kontrabasistą Pawłem Pańtą. Po powrocie do Polski Dorota podjęła także współpracę z duńską wokalistką Cæcilie Norby i projektem European Sisters in Jazz, którego owocem jest album Sisters in Jazz (ACT Music, 2019), nagrany przez międzynarodowy żeński skład
i wyprodukowany przez Siggiego Locha.

Muzyka Doroty Piotrowskiej jest bezpośrednim odzwierciedleniem jej życiowych doświadczeń. Dorastając częściowo na wsi, chłonęła muzykę ludową, piosenkę francuską i różnorodne tradycje kulturowe. Choć pochodzi z rodziny lekarskiej, wybrała drogę artystki, wierząc – jak sama podkreśla – że muzyka również ma moc leczenia. Studia i współpraca z mistrzami perkusji, takimi jak Kenny Washington, Ralph Peterson, Gregory Hutchinson i Nasheet Waits, pozwoliły jej wypracować własny język artystyczny, w którym techniczna precyzja spotyka się z narracją, emocją i głębokim poczuciem sensu.